จิตวิญญาณที่ถูก "ขัง" และ กระเป๋าเดินทางที่รอ "เคลื่อนย้าย" (ตอนเกือบจบ)
posted on 30 Sep 2009 14:35 by jaisingha
“กระเป๋าเดินทาง” ที่วางไว้ในจุด “ปลอดภัย” โดยมีของ “พร้อมค้าง”
อยู่ด้านใน คือ "ตัวตนที่แท้จริง" และ “จิตวิญญาณ” เบื้องลึกที่รอความมี “อิสระ”
“จิตวิญญาณ” ที่กำลังร้องร่ำที่จะออกไปจากที่นี่
เราได้ยินเสียงจาก “จิตวิญญาณ” ในตัวเองที่ร้องขอ
การหลีกเร้นไปจากสถานที่เดิม ๆ สภาพแวดล้อมเดิม ๆ
และปัญหาเดิม ๆ แม้เพียงชั่วคราวก็ยังดี
แม้ว่า วันนี้ “จิตวิญญาณ” ของเรายังปราศจาก “อิสระ”
“กระเป๋าเดินทาง” ยังคงรอเวลา “เคลื่อนย้าย” (ที่เราเป็นผู้เปลี่ยนที่เปลี่ยนทางให้เอง)
แต่เรามอบ "อิสระ” ให้กับตัวเอง ด้วยการหันมาหาความสนุกจากเวลารถติด
แม้ห้องโดยสารจะไม่ใหญ่โต และเครื่องเสียงจะไม่ได้เลิศเลอ
เราค้นพบว่า “จิตวิญญาณ” ของเราได้รับการ “ปล่อยวาง"
ไม่ว่ารถจะติดแค่ไหนก็ตาม เรายังสามารถเปิดเพลงที่ชอบ ในเวลาที่ใช่ แบบดัง ๆ
แล้วร้องด้วยเสียงที่ดังกว่านักร้อง (เพราะเป็นคนดังมาแต่กำเนิด)
พร้อมให้ความร่วมมือกับจังหวะเพลงอย่างไม่เหน็ดเหนื่อย
เราเล่าให้ "พี่คนนั้น" ฟังว่า ทุกครั้งที่เราได้อยู่บนรถของตัวเอง
และที่นั่งที่ดีสุด ๆ คือ คนจับพวงมาลัย และบังคับรถ
เราสัมผัสได้ถึงความมี "อิสระ" ของ "จิตวิญญาณ"
วิธีนี้ช่วยให้เราได้ “ปล่อยวาง” และ “ฝัน”
ถึงวันที่ “เรา”, “จิตวิญญาณ” และ “กระเป๋าเดินทาง”
จะสามารถขับเคลื่อน และก้าวเดินไปสู่ “อิสระ” อีกครั้ง
ป.ล. ขอขอบคุณ "พี่คนนั้น" ที่พาเราไปนั่งถกประเด็น “โหวงใจ”
แล้วทำให้ “จิตวิญญาณ” ของเราร้องดังกว่าเดิม
ขอขอบคุณ "พี่คนนั้น" ที่เป็นเพื่อนร่วมทาง "ชั้นดี" ที่ทำให้เรารู้สึกว่า
ถึงมี "พี่คนนั้น" โดยสารไปด้วย "อิสระ" แห่ง "จิตวิญญาณ" ของเรา
ก็ยังเปล่งประกาย และเจิดจ้าได้เหมือนเดิม
หรืออาจมากกว่าเดิม เพราะต่างมี "จิตวิญญาณ" แนบสนิทกัน
ป.ล. ขอโทษที่ไม่อาจเอ่ยนามของ “พี่คนนั้น” ได้ เพราะด้วยจรรยาบรรณ
เราสัญญากับ “พี่คนนั้น” ไว้ว่า เรื่องที่คุยกันจะเป็นความลับ
edit @ 7 Oct 2009 11:07:48 by Jai-Ja